ღ♥ღ قندیل تنهایی من ღ♥ღ

پشیمونم

sosan17 — Tue, 05 Feb 2008 11:08:17 GMT

بغض

sosan17 — Sat, 12 Jan 2008 19:18:18 GMT

دیگه بق کردم و بغض گلوم رو گرفته

دیگه بسه تنهایی......................

ناله

sosan17 — Mon, 07 Jan 2008 10:26:09 GMT

هیچ کسی نیست

sosan17 — Sun, 06 Jan 2008 10:29:18 GMT

ديگه هيچ کسي ندارم تا بازم شعر بنويسم

تا بخونم براي تو با چشاي سرد و خيسم

ديگه هيچ کسي ندارم تا بگم برات ميميرم

که بگم تا دنيا دنياست دستاي تو رو ميگيرم

ديگه هيچ کسي ندارم تا لالايي باز بخونم

ديگه حتي نميتونم تو رو از خودم بدونم

ديگه هيچ کسي ندارم که به تو خيره بمونم

ديگه هيچ وقت نميتونم هم صدا با تو بخونم

دردي که تو دلمه ديگه مداوا نميشه

دلي که از غصه گرفت با خنده هات وا نميشه

هر چي بايد ميگفتمو گفتم ترانه بي ترانه

شکوه واژه هامو برد با کمترين بهانه

هی.......

sosan17 — Mon, 31 Dec 2007 19:41:17 GMT

من خودم رفتنی ام

sosan17 — Sat, 22 Dec 2007 10:30:14 GMT

با غرور بی دلیلت منو آزار نده

به من خسته و بی حوصله هشدار نده

بزار این سکوت سنگین به شکستن نرسه

به خود تو بیش از این زحمت اقرار نده

به خدا ... به خدا من خودم رفتنی ام

واسه دیگران تو شمعی واسه من خاموش و غمگین

برای خودی تو دردی واسه غریبه تسکین

واسه دیگران حقیقت واسه ن عین سرابی

برای همه ستاره واسه من مثه شهابی

وقت و بی وقت لحظه هارو به دلم زهر نکن

بیا و این دم آخر صحبت از قهر نکن

به خدا ... به خدا من خودم رفتنی ام

روياي خيس

sosan17 — Thu, 20 Dec 2007 09:49:17 GMT

عاشق عاشق تر

نبود در تار و پودش ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه

فقط خوابه ، تو كه رفتي هواي خونه تب داره ، داره از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ، بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك كلاغاي

سياه پوشن ، چراغ خونه خوابيده توي دنياي خاموشي ، ديگه ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي ، ديگه بارون نمي

باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستي توي اين خونه ، ديگه آشفته

بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ، ديگه از

رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

دلتنگی

sosan17 — Tue, 18 Dec 2007 20:55:18 GMT

رخت هر جنگ و می پوشم

کوه و میذارم رو دوشم

موج و از دریا میگیرم

شیرهء سنگ و میدوشم

میارم ماه و تو خونه

می گیرم باد و نشونه

همه خاک زمینو

می شمُرم دونه به دونه

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

دنیارو کولم میگیرم

روزی صد دفعه می میرم

میکَنم ستاره هارو

جلوی چشات میگیرم

چشات حرمت زمینه

یه قشنگ نازنینه

تو اگه بخوای نذارم

هیچ کسی تورو ببینه

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

چشم ماه و در میارم

یه نورده بون میذارم

عکس چشمت و میگیرم

جای چشم اون میذارم

آفتاب و بَرِش میدارم

واسه چشمات در میذارم

از چشات آینه میسازم

با خودم برات میارم

اگه چشمات بگن آره

هیچ کدوم کاری نداره

قندیل غم

sosan17 — Tue, 18 Dec 2007 19:30:18 GMT

تنهايي من مثل اين قنديله،هر روز زيادتر ميشه